×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : چهارشنبه, ۱ دلو , ۱۳۹۹  .::.  اخبار منتشر شده : 0 خبر
«نگذاریم که بازماندگان شهدا درفراق عزیزان شان بسوزند» مصاحبه مولوی مفلح با رسانه ها در باره حادثه دلخراش عاشورا

آقاي مفلح کابل در روز دهم محرم الحرام شاهد خون بارترین حادثه در تاریخ خود بود، از نظر شما این حادثه ای خون بار روی چه عوامل ودلایلی انجام یافته است؟

بسم الله الرحمن الرحیم  بسم رب الشهدا والصالحین. به یقین که حادثه خونبار دهم محرم الحرام امسال یکی از غم بارترین اتفاقاتی است که تابه حال افغانستان شاهد آن بوده است، این حادثه المناک به حدی خطر ناک و به پیمانه ای سفاکانه انجام یافت که آن را نمی شود به هیچ دلیل و برهانی توجیه نمود. راجع به دلایل باید عرض کنم، که دست های ناپاک زیادی از بیرون کشور سبب این فاجعه شده اند، این حادثه به هیچ صورت وابسته به مردم افغانستان نیست و ملت و مردم ما از آن انزجار خودرا ابراز می دارند. آنانی که این کار را مرتکب شدند، می خواهند تا آن تعصب کور و دیوانه واری که در کشورهای عراق و پاکستان جان انسان های بیگناه رامی گیرد را به افغانستان بیاورند، آنان می خواستند تا باراه اندازی این جنایت ها کابل را به کراچی و بغداد مبدل نمایند که البته این آرزو خیلی برای این دسته های آدم کش دست نیافتنی است، مبانی آنان کاملا با مردم افغانستان بیگانه است، حتا مسلح ترین نیروی مخالف دولت جمهوری اسلامی افغانستان که طالبان اند خود نیز از این عمل برائت خود را ابراز داشتند و عقلانیت خود را دست کم در این مورد به اثبات رسانیدند که آنان برای مردم افغانستان از هر تیره و تباری احترام قایل اند. خاستگاه این جنایات درمیان مردم افغانستان نیست، بلکه این مجموعه نامیمون از بیرون از افغانستان الهام می گیرند. بلی این کشور های که تا حال افغانستان را آماج حملات خود قرار دادند و از مردم افغانستان به گونه های مختلفی انتقام کشیدند یک بار دیگر خواستند تا مردم افغانستان را به خاک و خون بکشانند.

سوال : روز عاشورا به چه دلیلی انتخاب گردیده است ؟ می شد این کار را در روز های دیگری انجام می دادند، این روز را به چه دلیلی برگزیده اند؟

این را با هیچ کسی مصلحت نکرده اند که این را برای چه انتخاب کرده اند، اما واضح است که به پندار خودشان با کشتار این مردم در این روز بهتر می توانند آتش نفاق و فتنه میان مردم را شعله ور بسازند، این که بتوانند مردم خشمگین را مورد هدف قرار دهند و آنان را تا آنجا که می توانند بی رحمانه به قتل برسانند، این را فرصتی گمان می کردند که می شود با استفاده از این فرصت شیعه وسنی را به جان هم بیندازند، اما واضح است که سنی و شیعه امروز دیگر آن شیعه وسنی ای نیست که در اثر این توطیه افگنی ها دچار تفرقه شوند، این جا افغانستان است و کراچی پاکستان هم نیست که حلقات استخباراتی بتواند مردم را اغوا کند.

به نظر شما عواقب این اقدام چه چیز هایی می تواند باشد؟

یکی این است که این حادثه بتواند تخم نفاق را در دل مردم بکارد، این چیزی است که مراد جنایت کاران و تروریستان هم می باشد، دوم این که مردم را بیدار تر از قبل نماید و هوشیار تراز پیش مردم را این توان مندی بدهد که این حادثه را جرقه ای برای بیداری در برابر توطیه هایی بدانند که هر از گاهی دشمن در برابر آنان می چیند، این جرقه را زنگ خطری بدانند که دشمن از حربه کهنه و سلاح زنگ زده ی تفرقه بینداز و حکومت کن کارمی گیرد. از این لحاظ این صبر و شکیبایی و دور اندیشی مردم افغانستان است که می تواند آینده این اتفاق ناگوار را رقم بزند. از این رو باید قضاوت را به خود مردم افغانستان واگذار نمود تا خود بدور از هر نوع پیش فرضی این حادثه را از ساحت هموطنان بدور دانسته و آن را دسیسه ای دیگر از شیادی های دشمن های جعلی مردم افغانستان بدانند. به یقین اگر این حکم و این فرض با ما باشد و ما در قضاوت های خود خدا را حاضر و ناظر دانسته و از هر نوع حرکت منفی و زیان آور دوری بجوییم به یقین که از این کوره هم گذر خواهیم نمود و از این مسیر پرخطر عبور خواهیم کرد.

از دیدگاه شما برخورد مردم افغانستان و موقف گیری آنان چگونه بود ؟ آیا آنان کما حقه در برابر این توطیه موضع گیری شفاف داشتند ویا خیر ؟

بلی، مردم افغانستان به یک صدا از این جنایت نفرت خود را ابراز داشتند، آنان کوشیدند تا برای عاملان این جنایت بفهمانند که با ارتکاب این گونه جنایت ها آنان به هیچ جایی نخواهند رسید و ره بجایی نخواهند برد، مردم افغانستان با کمال صراحت لهجه از این جنایت منزجرهستند و برای عاملان آن اشد کیفر را از بارگاه الله متعال خواستار اند. اما برخی از حلقات مانند شورای علما آن گونه که از آنان انتظار برده می شد سرعت لازم را در محکومیت این جنایت کار نگرفتند و اگر عمل هم نموده باشند دیر تصمیم گرفتند، زیرا جنایت کاران ظاهرا با پشتوانه دینی دست به این جنایت می زنند، این علما باید بیایند و موقف خود را صریحا در زمینه ابراز داشته و خود پیشگام شده واز صراحت لهجه نپرهیزند. بنابراین توقع برده می شود که این نهاد با این نام عریض و طویل خود بسیار زود و سریع و صریح وارد عمل می گردید و برای این غایله ای که از سوی دشمنان مردم افغانستان به راه انداخته شده است نقطه پایانی باید می گذاشت، تا چه زمانی مدارا؟ تا چه وقتی مماشات و… ؟

شما از دولت جمهوری اسلامی افغانستان چه انتظاری دارید که چه اقداماتی را روی دست گیرد تا مانع این گونه روی داد ها گردد؟

پیش ازاین که از دولت چیزی تقاضانمایم از مردم افغانستان می خواهم تا خود دست بکار شوند و اجازه ندهند تا بستر این گونه جنایت ها فراهم گردد، این مردم افغانستان باید پیش گام گردند واجازه ندهند تا انسان نمایان بیماری که از ریختن خون مردم لذت می برند فرصت پیدا کنند، این مردم اند که اگر خواسته باشند به جای هزار پولیس کار می کنند و به جای هزاران اردو کار می کنند. اگر مردم اقدام نکنند اگر ما وجب وجب خاک وطن مان را پر از نیرو های امنیتی نماییم باز هم این گونه واقعات اتفاق خواهند افتاد و پولیس و اردو و نیروهای امنیتی در مجموع همانند ما انسان هایند و بیشتر نمی باشند. پس تقاضای نخست ما از مردم افغانستان این است تا با هوشیاری کامل با این قضیه برخورد نمایند. بلی، دولت به سان یک نهادی که وسایل و ابزار مقابله با این گونه جنایات را دردست دارد وهم در این راستا وظیفه گرفته است تا از جان و مال مردم افغانستان حفاظت نماید، می باید با وسواس زیاد وبا دغدغه بیش به این گونه مسایل رسیدگی نماید. این دولت می تواند با تربیت نیرو های ویژه وخاص جلو افراد شرور و جنایت کار را گرفته و در برابر آنان از جدیت لازم کار بگیرد، در این زمینه تسامح جایز نیست و رأفت قلب خود گناهی است نابخشودنی، پس دولت می تواند با همه قوا از مردم افغانستان دفاع نماید، ادارات کشفی، ادارات تامین کننده نظم عامه و نیز سایر ادارات هر یک به نوبه خود زیر اشراف رئیس جمهور از مردم افغانستان دفاع نماید، دیگر دوست نداریم که بگوییم مردم بی دفاع افغانستان، دوست نداریم که افغانستان بعد از این همه تحمل رنج و مصیبت باز هم مردمی باشند بی دفاع و مردمی باشند که باز پرس کننده ای نداشته باشند. این تاریخ را مردم افغانستان سپری شده تلقی می کنند. پس این وظیفه دولت است که عاملان را دستگیر و به پنجه قانون بسپارد، این دولت باید این کار را بکند.

شما چه اقدامات دیگری را موثر می بیند که کار بست آن بتواند جلو تکرار چنین واقعاتی را بگیرد؟

درقدم نخست بازگشت مردم به کتاب خدا و حکم قرار دادن آن درمیان شان، کتابی که خود قتل یک تن را برابر با قتل همه انسانیت معرفی نموده است، دوم رفتن به طرف وحدت و یکپارچگی است، این وحدت ویک پارچگی دوای هزاران درد ماست، زمانی که اگر دریک خانواده روح وحدت وجود داشته باشد حتا فرزندان چنین خانواده ای می توانند تا جلو اقدامات تخریبی برخی دیگر از اعضای خانواده را بگیرند، گسترش تبلیغات همه جانبه از سوی دولت، دست به کار شدن علمای کشور، کسانی که منبر ها را در اختیار دارند، اعتماد و باور مردم را با خود دارند، کسانی که درهرمسجد می توانند تماس نزدیک را با مردم داشته باشند، این جماعت می توانند که خوب کار کنند، این جماعت می توانند با مردم افغانستان همصدا گردند و بدون هیچ بیم و ترسی صدای خود را بلند کنند. حلقات روشنفکری که همه روز گرم در مسایل حاشیه ای هستند می توانند دراین راستا موثر واقع گردند، از بحث هایی که هیچ سودی برای مردم افغانستان ندارد و آنان چسبیدن به آن را نشانه متمدن بودن خود می دانند اجتناب نمایند وبیایند وارد خدمت مستقیم به مردم افغانستان گردند. همچنان تجار افغانستان می توانند دراین زمینه موثر واقع گردند از داد و ستد با کسانی که خشونت را ترویج می کنند، دست بکشند و حلقات مخرب را تحریم اقتصادی نمایند. اصحاب رسانه نیز می توانند در این راستا خدمت نموده و برای مردم خدمت نمایند ورسانه را از یک کالای تجارتی بیرون آورده کمی در آن چاشنی تعهد را بریزند. براستی اگر همه دست به کار شوند و در این زمینه دست به دست هم داده یک موقف، یک راه ویک مسیر را برگزینند گمان می رود که کار های زیادی انجام خواهد یافت.

خوب این همه مسایلی را که شما یاد آور گردیدید به سان نقاط مهمی می تواند مطرح گردد، اما پیشنهاد عملی تر شما چیست ؟ چه چیزی را به سان یک اقدام عملی می توانید پیشنهاد نمایید؟

باید پارلمان افغانستان هم اکنون تشکیل جلسه اضطراری داده و هیآت دولت را خواسته وبا شور و بحث با تدوین مصوبه های جدی در راستای سخت تر نمودن قوانین کیفری اقدام نموده ونیز یک هیات مختلط را به وجود آورده تا به تحقیقاتی گسترده دست زده ونتیجه تحقیقات اقدامات عملی دولت را اعلان نماید. این تنها کاری عاجلی است که در شرایط کنونی از عهده نظام موجود افغانستان برآمده می تواند وآنان این توانایی را دارند تا برای عاملان این جنایت ها زخم شصتی نشان دهند. زمانی که در دیگر کشور ها جنایت کارانی دست به این گونه اقدامات می زنند دولت ها برای خود این حق را میدهند تا به تعقیب جنایت کاران به هر جای دنیا که باشند رفته و آنان را در لانه های شان مورد حمله قرار دهند. این ارگان امنیت ملی و سایر ارگان های کشفی مگر نمی توانند تا با آن گروهی که از بیرون از مرز های افغانستان مسئولیت این جنایت را به عهده گرفته است به مقابله بروند؟ این کار برای امنیتی ها کار ساده ای نیست.

در اخیر اگرسوالی مانده باشد، می توانید خود تدارک آن را بفرمایید!

به خانواه ها یتمان و بازماندگان این حادثه المناک عرض تسلیت دارم، مردم افغانستان از این عزیزان باید دلجویی نموده ونگذارند تا آنان در آتش فراق عزیزان شان بسوزند، این مردم افغانستان نباید آنان را در این روز ها تنها بگذارند، از اهل خیر و وزارت محترم مالیه تقاضا می کنم تا صندوقی به نام این عزیزان بگشایند تا اگر اهل خیری نیت تقرب به خدا نمود و قصد صدقه کرد به این عزیزان رسیدگی صورت گیرد، این تنها کاری است که در شرایط کنونی ما میتوانیم با آنان انجام دهیم. خدا شهدا را ساکن بهشت برین نماید و این عزیزان را به آب رحمت خود زخم مصیبت شان را مرهم گذارد.

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام ها باید به زبان های فارسی، پشتو، عربی و نگلیسی و مرتبط با مطلب باشد.